قلعه کاعباس(قلعه کربلایی عباس)

در سخن آورده اند در دنیای پر ظلم ستم در سرزمین تورانیان کدخدای بود به نام کربلایی عباس  که این کدخدا مردی خداپرست . خداترس . مردم دار و عادل که در تاریخ آن دیار از آن به بزرگی نیکی یاد می کنند این کدخدا منزلی داشت در شمال آبادی که بسیار بزرگ بود در زمانهای قدیم چون رسم بر این بود بخاصر نبود نعمت برق در ورودی خانه اتاق یا ایوانی بنا می كردند که استراحت گاه فصول گرم سال باشد و با پاشیدن آب برزمین آن هوای مطبوعی به خود می گرفت و در بالای این اتاق یا ایوان قلعه یا اتاقکی داشت که دارای دو درب که یکی رو به شمال شرقی و دیگری سمت شمال که کوچه قرارداشت باز می شد این اتاق طوری طراحی شده بود که یک درب ورودی و يك درب خروجی داشت و هم کار تهویه را نيز انجام می داد که دارای پلكاني سنگی بود که ارتباط با پائین و قلعه را به هم ربط می داد در بالای این قلعه دو شاخ پازن یا( بز کوهی) داشت و درب آن درب چوبی قرمز رنگ با بهترین چوب بود که خود جلوه ای خاص داشت این قلعه جهت نشست های خوانین و بزرگان دیار ما دشت بزرگ بود این آثار زیباي تاريخي و به یاد ماندی بر اثر خالی شدن سکنه آسیب دید و به فرد غیر بومی واگذار شد که مورد تخریب قرار گرفت .

در پایان برای شادی روح پاک کربلایی عباس و خدمتی به دیار دشت بزرگ کرد صلوات بفرستیم و برای آمرزش او فاتحه بخوانیم